Το μοντέλο και τι έδειξε
Η ψηστιέρα πάνω στο τραπέζι, μέσα σε έναν όγκο αέρα του δωματίου, με την αντίσταση, το ανοξείδωτο σώμα, τον θερμοστάτη και τα πλαστικά μέρη. Αγωγή, συναγωγή και ακτινοβολία λύθηκαν μαζί από ψυχρή εκκίνηση για 40 λεπτά, μέχρι τη θερμική ισορροπία.
- Από τα 1200 W, το 47 % φεύγει με το θερμό ρεύμα, το 35 % ακτινοβολείται στο δωμάτιο και το 17 % πηγαίνει στο τραπέζι. Η αντίσταση αποδίδει το 80 % της ισχύος της ως ακτινοβολία.
- Ο αέρας στο εσωτερικό στρωματοποιείται έντονα: περίπου 305 °C στο ύψος του θερμοστάτη, 205 °C περίπου 25 mm χαμηλότερα. Η ένδειξη ενός θερμοστοιχείου εξαρτάται από τη θέση του.
- Η μύτη του θερμοστάτη σταθεροποιήθηκε 96 K κάτω από τη μέση θερμοκρασία του αέρα: το 82 % της θερμότητας που προσλάμβανε διέφευγε με αγωγή προς το εξωτερικό του τμήμα, στον αέρα του δωματίου.
- Με την πραγματική γεωμετρία, το ανοιχτό άκρο της υποδοχής του θερμοστάτη απέχει 2.5 mm από το θερμό σώμα και έφτασε τους 172 °C, πάνω από το όριο συνεχούς χρήσης του PA66-GF30 (περίπου 120–140 °C).
Στο εκτεθειμένο τμήμα του θερμοστάτη, έξω από την ψηστιέρα, το μοντέλο έδωσε 117 °C και το εργαστήριο μέτρησε 118 °C. Η θερμοκρασία αυτή εξαρτάται από όλη τη διαδρομή της θερμότητας μέσα από τον θερμοστάτη, άρα η συμφωνία ελέγχει το μοντέλο και όχι μόνο έναν αριθμό.
Όπου μοντέλο και μέτρηση διέφεραν, βρέθηκε η αιτία: το θερμοστοιχείο του αέρα ακουμπούσε στη σχάρα, που απορροφά απευθείας την ακτινοβολία της αντίστασης και είναι πολύ θερμότερη από τον αέρα.
Όχι τα χρώματα αλλά οι διαδρομές της θερμότητας: όταν είναι γνωστό πώς φτάνει η θερμότητα σε ένα πλαστικό εξάρτημα, είναι σαφές ποια αλλαγή αξίζει να γίνει.
